Bana Tanrı’nın Merhameti Verildi

“Merhamet ettiğime merhamet edeceğim.”

  (Mısırdan Çıkış 33.19)

 Önümüzde aniden yere kapaklanan bir çocuğa, soğuk bir kış gününde ayakları çıplak, bir köşede büzülmüş bir adama, sağanak yağan yağmurda ıslanan bir hayvana, yoksulluk içinde tek başına kalmış bir ihtiyara, hastanede amansız bir hastalıkla mücadele eden bir kadına, ihtiyaç içinde kıvranan herhangi bir canlıya rast geldiğimizde; burnumuzun direği sızlar ve onlara bir şekilde yardım ulaştırmak için adım atmak ihtiyacı hissederiz. Merhametin ne olduğunu böylelikle tecrübe ederiz. Bunun kaşı tarafın bir talebi olmasından ziyade, bizim harekete geçen yüreğimizin bir sonucu olduğunu biliriz.

İsa’nın bu dünyaya ziyareti her insan için akıl almaz gelir. Fakat bu akıl almaz durumun arkasındaki amaç her zaman ilk göze çarpan sebep olmaz. Çünkü belki de çoktan unuttuğumuz ya da bir şekilde kulak arkası ettiğimiz bir kavramdır bu; merhamet! Tanrı insana duyduğu sevgi ve merhametle ilgili olarak sahip olduğu her şeyi zamanın bir bölümünde geride bırakıp, insan olarak bu dünyada o en sevdiği yaratılışıyla omuz omuza olmak için gelir. Sadece bununla kalmaz, insan olarak yaşadığı zayıflığı, yalnızlığı, uğrayacağı haksızlığı, içine düşeceği ihaneti, fiziksel acıları ve hayal kırıklığını da bizzat yaşayarak bunu tecrübe ettiğini gösterir.

Kırılan, bozulan, çürümeye yüz tutmuş insan yüreğini yeniden onarmak, yenilemek ve canlandırmak istediği için, bu dünyada onun yanında olmak ister. Bu insanın istediği, beklediği ve dahi hak ettiği bir şey olmasa da, kendi yüreği sebebiyle bunu yapar. Merhamet ve sevgi dolu yüreğiyle, empati kurarak, elini uzatarak, başını okşayarak, şifa vererek, zaman zaman azarlayarak, ölümden dirilterek; ama en önemlisi kendini en değerlisi için feda ederek yapar. Merhametini eşsiz sevgisinin bir sonucu olarak kanı pahasına insana verir.

Gerçekten ihtiyaç içinde kıvranırken, kaygılar yüreğimizin en derinlerinde kaynamaya devam ederken, kendimizi yalnız, yanlış, yetersiz ve aciz hissederken yapmamız gereken bir şey vardır; hayatımızı İsa’ya her gün yeniden teslim etmek. Çünkü geçmişimiz, bugünümüz ve geleceğimiz O’nun merhamet dolu yüreğine emanettir! İyi ki…

 

“Onun için Tanrı’nın lütuf tahtına cesaretle yaklaşalım;

öyle ki, yardım gereksindiğimizde merhamet görelim ve lütuf bulalım.”

(İbraniler 4:16)

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s