Tanrı’nın Himayesinde Güvendeyim

Koru beni, ey Tanrı, Çünkü sana sığınıyorum.

(Mezmur 16:1)

 Bir sahil kenarında durup arkanızı denize verip, sırtüstü kendinizi suya bıraktınız mı hiç? Suyun kaldırma gücü hakkındaki bilginiz, size bunu gözü kapalı yaptırtır. Çünkü bu Arşimet prensibinin asla değişmeyeceğini ve sizi asla yarı yolda bırakmayacağını bilirsiniz ve o sonsuz güvenle her seferinde kendinizi rahatlıkla bu düşüşe teslim edersiniz.

İncil’den hatırladığımız bir bölüm vardır. Petrus’un denizin üzerinde yürüdüğünü gördüğü İsa’nın yanına gitme arzusunu okuruz o bölümde. Belki de hepimizin ilk ve kaçınılmaz tepkisidir bu. “Ya Rab” “Eğer sen isen, buyruk ver suyun üstünden yürüyerek sana geleyim.” sözlerinde gördüğü kişinin İsa olduğundan emin olmak isteyen minik bir şüpheyi görsek de, aslında tekneden inmeye hazır bir yürekle sorduğunu gözden kaçırmak mümkün değildir. Fakat ne olursa olur Petrus kendini dalgaların içinde bulur. Elbette ne olduğunu biliriz; gözünü, aklını, kalbini İsa’dan, etrafında dönüp duran fırtınaya çevirmesidir Petrus’un az önce dimdik durduğu suyun yüzeyinden, şimdi kedini denizin derinliklerinde bulması. İsa sadece orada değil; ama aynı zamandan kendisini üç kez inkâr ettikten sonra da Petrus’u sevgiyle kabul etmiş ve içinde bulunduğu günahtan onu çekip çıkarmıştır.

Bu dünyada bizleri sevdiğine kesin emin olduğumuz, gözümüzü kapatarak kendimizi güvenle ellerine teslim edeceğimiz bir babanın varlığı eşi benzeri bulunmaz bir lütuftur. Kabullenmek zor olsa da, nihayetinde o en sevdiğimiz, en güvendiğimiz, yardıma ihtiyacımız olduğunda daha biz onları çağırmadan yardımımıza geleceklerini bildiğimiz ailelerimizi bizden ayıran ölüm de vardır biliriz. İşte tam da  o zaman yüreklerimiz kırık, güvenimiz boşta, ellerimiz titreyerek yapayalnız kalmış hissederiz.

Fakat Tanrı’nın yaşamlarımızdaki daimi varlığına gözlerimizi, yüreklerimizi, aklımızı çevirdiğimizde, yaşamımızda ne kadar sorun, ne kadar fırtına olursa olsun O’na güvenle devam edebilmenin ayrıcalığını yaşarız. Biliriz; düşsek de, savrulsak da, derinlerde nefessiz kalsak da İsa’nın elidir omuz başımızdaki…

Esenlik içinde yatar uyurum,

Çünkü yalnız sen, ya RAB,

Güvenlik içinde tutarsın beni.

(Mezmur 4:8)

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s